Kim Kims blog
14 oktober 2016
Ik weet dat hij mijn puppyblik niet kan weerstaan

Week 7: Aantal kilo’s: 100,8 (-7,2 kilo)

 

De schappen liggen alweer een tijdje vol met wat ik de allerlekkerste tijd van het jaar vind: gevulde speculaas, kikkers & muizen, chocoladeletters en chocoladepepernoten. Mjummm! Vooral die chocoladepepernoten steken me, ze kijken me steeds verwijtend aan dat ik ze niet gewoon in mijn winkelwagentje stop. Vooral die goedkopere kilozakken van Appie. Ik, als kenner, weet namelijk dat dat de allerbeste zijn. Heerlijk qua smaak en structuur, een perfecte kleurensamenstelling en dan dat mondgevoel: goddelijk! Normaal is het natuurlijk geen probleem dat ze alleen maar per kilo te verkrijgen zijn, onder normale omstandigheden is dat zelfs alleen maar nóg een pluspunt. Maar nu even niet, nu is het een dikke vette minpunt. Ik kan toch niet een kilo van mijn favorietjes in huis halen?

 

Boefje

Luister en huiver: ergens vorige week deed ik mijn man een voorstel, een voorstel waar hij zijn wenkbrauwen hoog van optrok. Ongeloofwaardig vroeg hij of ik het serieus meende. Even twijfelde ik en wilde ik een neplach uitstoten en keihard ‘geintje natuurlijk’ roepen. Maar het boefje in mij stak dat de kop in, ik moest doorzetten, ik was nu al zo ver. Ik had het tenslotte al hardop geopperd. Mijn droom…Waar ik nu al dagen vrijwel onafgebroken aan dacht.

 

Puppy blik

Dus mijn antwoord was, wat door mijn stuk gebracht door zijn reactie: “Eh ja schat, ik meen het echt. Is dat erg?” Maar die vraag was overbodig, aan zijn reactie merkte ik overduidelijk dat mijn vraag de grens overschreed. Blijkbaar keek ik nogal beschaamd en ik zag zijn blik overgaan van verbazing naar vermakelijk. Dit ging goed! Hij begon te lachen en zei dat hij nu toch echt de aangewezen persoon was die me tegen zou moeten houden. Maar ik zette mijn puppyblik op, ik gooi ‘m zelden in de strijd, maar ik weet dat hij mijn puppyblik niet kan weerstaan.. En zo gebeurde het dat ik afgelopen vrijdag, als avondeten, een schaaltje vol chocoladepepernoten leeg at.

 

Maandelijks

Afgelopen week ging niet zo goed. Niet alleen door die chocoladepepernoten, maar ik was gewoon te makkelijk over het algemeen. Begrijp me niet verkeerd, als ik vorige week vergelijk met een willekeurige andere week van voordat ik gezonder ging eten, was het een prima week. Maar als ik hem vergelijk met de afgelopen weken was het geen goede week. Rood wijntje hier, rood wijntje daar. Toch maar die plak cake op de verjaardag van mijn moeder, ze had hem tenslotte speciaal voor mij van yoghurt gemaakt. Ergens nog een handje chocoladepepernoten (die kilo moest toch op?) en tijdens de filmavond met vriendinnen wat koekjes en pure chocolade gegeten. Ik was niet te stoppen… En mijn excuus? Jep, juist ja… het was die tijd van de maand. Ik kan er toch ook niks aan doen dat ik zo’n gevoelig typje ben? Vanaf nu sta ik weer op scherp!