Kim Kims blog
7 november 2017
Echt, ik was de schaamte voorbij..

Week 59 Aantal kilo’s: 90.9 (-17.1 kilo)

Afgelopen week was ruk. Om maar meteen met de deur in huis te vallen.. het wilde niet, het lukte niet, ik kon het niet. Het was gewoon ruk! Of eigenlijk meer dan ruk..

 

Suikerpinda’s

Als ik dit van een ander zou lezen zou ik denken ‘slappeling! Loser! Hoe moeilijk kan het zijn?!’ En natuurlijk denk ik dit ook over mezelf. Sterker nog, ik denk het niet alleen ik zeg het ook. Ik schreeuw het zelfs tegen mijn spiegelbeeld. Maar niets hielp.. Ik had een vreetbui van een week. Met alle clichés.. Vooral als ik alleen thuis was of in ieder geval als manlief niet thuis was. Steeds opnieuw liep ik naar de la met ‘slechte’ dingen. Van lolly’s naar suikerpinda’s, van chips naar drop en dan weer terug via de koek. 

 

Knisperen

Met Cis om mij heen is een vreetbui rete-lastig. Maar hé, ik ben een pro! Het lukt mij om een pak bokkenpootjes weg te werken zonder dat zij het in de gaten heeft. Uiteraard mag ze geen gekraak horen, want zodra ze iets hoort knisperen komt ze naar me toe gerend “Cissie ook?” is een uitspraak die ze veel gebruikt. Net als “Cissie meer?” overigens.. Geen idee van wie ze dat heeft. Maar zoals ik al zei, ik kan geruisloos een pak koek leegeten of een handje chips naar binnen duwen. 

 

Maagzuur

Het is me zelfs gelukt om Cis haar chocolade Sinterklaas op te peuzelen in haar bij zijn. Echt, ik was de schaamte voorbij.. Maar sinds gisteren is het weer klaar met dat zwakke gedoe, bah wat walg ik van mezelf. Het was zelfs zo erg dat ik de laatste 2 avonden met brandend maagzuur in bed lag, iets waar ik normaal gesproken nooit last van heb. Mijn maag zat zo vol dat ik het gewoon niet kon handelen. 

 

Eerlijk

Té erg voor woorden allemaal.. Maar hoe zeer ik me ook schaam toch vind dat ik het jullie verschuldigd ben om dit soort dingen eerlijk te melden. Ik moet trouwens ook wel, aangezien het duidelijk zichtbaar is aan mijn gewicht. Ik zit gewoon wéér boven die 90 kilo. En die -20 kilo is ineens weer mijlenver weg! Maar ook omdat dit dus ook voorkomt, ondanks dat ik net zo lekker ging heb ik een enorme terugval gehad.

 

Afkickverschijnselen

Ik zit dit met knallende koppijn te typen, waarschijnlijk zijn het afkickverschijnselen. Blijkbaar moet ik opnieuw afkicken van de suiker. Maar ik sleep mezelf erdoor, ik wil namelijk niet afhankelijk zijn van suiker. En ik voel me zo verschrikkelijk veel beter als ik suiker met mate gebruik. Suiker geeft een korte kick maar géén suiker geeft een lange kick. De keuze is toch simpel dan? 

 

Maf mens

Ik ben nu gelukkig weer enorm gemotiveerd en ik snap op dit moment ook echt niet wat me bezielde afgelopen week. Ik herkende mezelf niet, alsof ik buiten mezelf trad. Ik keek er naar en deed niks, kon niks. Het blijft gek dat ik iets doe wat ik eigenlijk niet wil, dat gevoel van de controle kwijt zijn is verschrikkelijk. Ben ik nou echt het enige maffe mens die dit heeft? Moet ik in therapie? Hmm.. eerst maar eens stoppen met slecht eten, dan voel ik me hopelijk snel weer beter.