Kim Kims blog
2 augustus 2017
Toen ging ik dus fout, ik kon me niet inhouden..

Week 47 Aantal kilo’s: 92 (-16 kilo)

Van de week zat ik op een barbecue toen iemand aan me vroeg hoe het ging met mijn strijd tegen de kilo’s. Goed! Riep ik uit de grond van mijn hart. Maar precies op dat moment zat ik achter een bord met pindasaus resten en had ik net een hap genomen van een stukje stokbrood belegd met smeuïge Gorgonzola kaas. 

 

Durf

Ik krapte achter mijn oren. Jeetje zei ik, het gaat echt goed hoor! Eh het ging echt goed.. Alleen nu dus even niet... Ik vertelde waarom het precies nu mis ging en ze knikte vol begrip, dat had zij nou ook! Wat fijn! Weer een bevestiging dat ik niet de enige drol ben die dit soort fouten maakt. Om die reden durf ik je eerlijk en precies te vertellen wat er (allemaal) mis ging.

 

Geen boodschappen!

Het was maandag, eigenlijk nooit mijn allerbeste dag maar vandaag was hij was prima te doen. Op wat strammigheid van een tennisweekend na was het een heerlijke werkdag. Ik hoefde geen boodschappen te doen want ’s avonds hadden we een barbecue bij mijn broertje en zijn vrouw omdat ze 5 jaar getrouwd waren. Zo blij word ik daar van, als ik geen boodschappen hoef te doen en niet hoef te koken!

 

Weke toestand

Na mijn werk reed ik eerst langs mijn vriendin want zij heeft net een dochter gekregen en ik wilde haar echt eventjes in het echie zien. WoW! Wat was ze lief en mooi! En mijn vriendin een heldin! Mijn hart vulde zich met trots en liefde. Ja, je raad het al.. er werd wat af gejankt. En natuurlijk precies op dat moment werd me beschuit met muisjes aangeboden.. Uiteraard zei ik ja. Ik ben echt niks waard in die weke toestand.. 

 

Goddelijk

Het zoet smaakte goddelijk! Maar mijn hoofd was meer bij het gezinnetje van mijn vriendin. Toen ik daarna Cis ophaalde en mee naar huis nam had ik bedacht dat ik toch even een salade voor mezelf in elkaar zou flansen en om daar alvast wat van te eten. Even voor de goede orde, voordat ik uiteten ga probeer ik thuis iets gezonds te eten zodat ik niet te veel van het slechte binnenkrijg. Maar het kwam er niet van, Nick was inmiddels ook net thuis en we moesten door want anders zou er op ons gewacht worden. 

 

Hongerrrr

Dat bleek dus allemaal reuze mee te vallen want we waren de eersten, er moesten zelfs nog wat voorbereidingen getroffen worden. Inmiddels was het (voor mij) allang etenstijd geweest en was mijn maag dat beschuitje met muisjes echt allang al weer vergeten. Ik had hongerrrr!! Ik kon alleen nog maar denken met mijn maag dus toen het eten klaar was vlogen de stokbroodjes en lekkerste vleesjes met de heerlijkste sausjes mijn mond binnen. En toen ging ik dus fout, ik kon me echt niet meer inhouden..

 

Doe normaal!

Ik at en at! En het erge was, ik had het niet eens door! Verdoofd door het hongergevoel at ik.. Tot ik dus die bewuste vraag kreeg. Door die vraag werd ik me ineens héél bewust van de situatie! Geen idee of ze het expres deed, maar het hielp wel! Ik kwam weer bij zinnen en deed weer normaal. Ik nam een schaaltje fruit als toetje en dronk nog een watertje. Pfjoeh.. Ik was weer terug, net te laat maar toch op tijd!