Kim Kims blog
28 juli 2017
Onderweg naar huis dwalen mijn gedachten af naar de inhoud van de kasten

Week 46 Aantal kilo’s: 92.3 (-15.7 kilo)

Sorry, ik vrees dat dit en saaie blog wordt.. Het gaat namelijk zo goed! 

 

Fijne borrelhapjes

Het is overigens niet zo dat het héél makkelijk gaat ofzo hoor. Gister zat ik bij de tennis want daar is de hele week toernooi en dat betekent een heleboel gezelligheid. En bij gezelligheid horen uiteraard lekkere drankjes en heel veel fijne borrelhapjes. Op zich vind ik het niet moeilijk om het dan gewoon bij mijn thee'tje te houden.

 

Ik doe het niet

Dat is dan wel weer het fijne van mijn openheid. Veel mensen weten van mijn missie dus ik laat het wel uit mijn hoofd om iets van de schaal te pakken. Niet dat ik op mijn vingers getikt word hoor, als ik het wel zou doen. Maar dat zit meer in mijn hoofd, ik wil het niet, zij weten dat ik het niet wil, dus ik doe het niet! 

 

Best vaak

Maar goed, dan ben ik dus onderweg naar huis en dan dwalen mijn gedachten af naar de inhoud van de kasten... 'wat zal ik eens nemen straks' is vrijwel het eerste wat ik dan denk. Uiteraard loop ik (meestal) rechtstreeks naar boven als ik thuis ben, maar die gedachten zijn er dus wel degelijk. En nog steeds best wel vaak eigenlijk, iedere dag wel een paar keer zelfs. 

 

Aanwezig

Ook als ik ‘s morgens wakker word is nog steeds het eerste wat ik denk: wat zal ik eten vandaag, wat hebben we in huis? Ik hoop zo dat het over een tijdje weg is. Eten is zo aanwezig in mijn leven. En ja ik weet het, ik moet eten en zonder eten ga je dood. Maar het zou toch echt wel heel fijn zijn als het een beetje minder mijn gedachten beheerst. 

 

Spannende afspraak

Het zou ook zo lekker zijn als geen inspiratie niet zorgt voor drang naar chips of dat ik voor een lastige klus op het werk eens niet eerst bedenk wat ik even voor lekkers kan nemen voordat ik er aan begin. Of dat ik voor een spannende afspraak niet eerst neig naar het eten van een gevulde koek.

 

Reep chocolade

En dat ik na het plaatsen van een blog of vlog eens een keertje geen vreselijk zin heb om een reep chocolade achter elkaar naar binnen te werken. Of, en dit vind ik echt de aller moeilijkste, dat ik ’s avonds niet zomaar bedenk om gewoon pannenkoeken te eten omdat het leven al druk genoeg is. Drukte en stress zorgen ervoor dat ik continue aan eten denk! 

 

Alleen in mijn hoofd

Maar het zit momenteel gelukkig allemaal alleen maar in mijn hoofd, ik stop het niet in mijn mond. Het gaat goed en dat maakt me rustig en rustig zijn zorgt weer voor minder van die vreet hersenspinsels. Op naar de -25 kilo!