Kim Kims blog
12 juli 2017
Mijn ruggengraat was tijdelijk onzichtbaar

Week 45 Aantal kilo’s: 92.8 (-15.2 kilo)

“Ik heb eigenlijk helemaal geen trek, maar toch stop ik het in mijn mond” Hoe vaak denk je dit wel niet? Ik denk het héél vaak maar gelukkig doe ik het tegenwoordig iets minder vaak. Ook hoor ik het echt heel vaak om me heen. Als ik met vriendinnen uiteten ben gaan de bakjes patat standaard he-le-maal leeg… En dat is vooral omdat de serveerster de bakjes te laat weg haalt.

 

Afleiding

Ik heb zojuist een stuk oude kaas afgesneden.. 30+ wel te verstaan! Maar toch, ik heb net mijn havermout achter de kiezen. Pure lekkere trek dus! Mijn maag heeft allang genoeg maar mijn mond is nog lang niet klaar. Mijn hersenen vragen om meer. De kunst is om mezelf af te leiden, dat heb ik in de afgelopen maanden wel gemerkt. Op zich pakt dat vaak gunstig uit, want meestal ga ik dan iets doen in het huishouden. Even een wasje er in of de stofzuiger door het huis. 

 

Sterk hoofd

Win win dus! Ik ben van nature niet zo’n huishoudster dus bij mij is het echt een enorme win win! Ja afleiden werkt meestal wel, maar niet altijd hoor... Dan blijft het maar door mijn hoofd spoken dat ik nog iets wil eten. Nee, dat ik nog iets MOET eten! Veel water drinken is ook altijd een goeie troef trouwens, dat helpt echt. Maar wederom, niet altijd.. Soms is je hoofd gewoon zoveel sterker dan je maag. 

 

Dom ding

‘Vroeger’ dacht ik verder niet na en volgde ik gewoon mijn hoofd. Het allergrootste verschil met ‘vroeger’ is dat ik nu altijd eerst nadenk voordat ik iets eet. Goh, wat klinkt dat toch suf. Alsof ik één of ander dom ding was.. Maar goed! Dus ja ik heb net een brokje kaas gegeten, maar ik heb er wel eerst héél goed over nagedacht. Eerst heb ik een wasje opgevouwen, toen heb ik 2 grote glazen water leeg gedronken. Maar zelfs toen ik ter afleiding ben gaan schrijven bleef het maar door mijn hoofd spoken..

 

Geen traktatie

Goed, mijn ruggengraat was dus tijdelijk onzichtbaar geworden en ik mocht even iets extra’s nemen. Maar wel héél bewust! Voor zulke situaties heb ik altijd iets van de volgende producten altijd in huis: oude 30+ kaas, noten, rozijnen, hele pure chocolade en rijstwafels. Natuurlijk zou fruit in dit geval de allerbeste optie zijn, jahaaa.. Weet ik heus! Maar ja, dat zit al in mijn standaard eet patroon. Dus fruit is geen traktatie, de dingen die ik net genoemd heb zijn dat wel. 

 

Slapjanus

De kaasboer is net langs geweest. Ja jeest het goed, die komt hier langs. Die brengt de kaas bij me naar binnen. Letterlijk dus! Kaas was de beste optie voor deze slapjanus. De kaasboer heeft me getriggert! Na 20 keer overwegen heb ik dus zojuist intens genoten van een stukje kaas als extraatje. En nu? Tsja, nu is het alweer op. Dat was het dan alweer! Dit is dus het moment waarop ik me afvraag of het het allemaal wel waard was enzo.. Maar goed.. het weer klaar! Hup hup, back on track

 

Enorme vooruitgang

En hey, kijk nou eens?! Ik heb het over een stukje kaas! Een paar maanden terug had ik het over een heel pak koek gehad of een hele zak chips.. Ha! Ik zie daar dus wel mooi een enorme vooruitgang. Een stukje 30+ kaas als quilty pleasure! Wie had dat gedacht? Er zijn mensen die eten omdat ze nou eenmaal moeten eten, dus niet omdat ze alles gewoon zo verschrikkelijk lekker vinden. Kun jij je dat voorstellen? Ik niet.. Helaas! Ik vrees dat ik ook van mijn lang zal ze leven nooit zal weten hoe dat voelt.