Kim Kims blog
11 april 2017
Iedereen keek naar mij.. En terecht, ik zat op de plek waar het geluid vandaan kwam

Week 33 Aantal kilo’s: 95.3 (- 12.7 kilo)

Al meer dan een jaar geleden heb ik het geboekt, het weekendje weg met de familie. Ooms, tantes, neefjes en nichtjes heb ik overgehaald om een weekendje samen door te brengen in een super de luxe accommodatie. Ieder een eigen kamer met badkamer en we zouden volledig verzorgd worden.

 

Vrolijk

En nu was het dus ein-de-lijk zo ver, afgelopen vrijdag gingen we op pad. Ik had er zin in! Even helemaal niks moeten en alles mogen met lieve mensen om me heen. De weersvoorspellingen waren voortreffelijk en de stemming zat er al  voordat we op reis gingen lekker in. Ik stapte achter in de volgeladen auto en we reden vrolijk weg. 

 

Boer met kiespijn

Maar bij het eerste minuscule bobbeltje op de weg hoorde we een scheurend geluid. Hmm.. er zat al een deukje aan de kant waar ik zat en het bleek nu dat het deukje tegen de band aankwam als we over een hobbeltje of door een kuiltje reden. Iedereen keek naar mij.. En terecht, ik zat op de plek waar het geluid vandaan kwam. Ik voelde me een dikke loser.. en je raadt het al toen we ruilden van plek was er niets meer aan de hand. Ik lachte als een boer met kiespijn.. akward

 

Feest

Op plaats van bestemming bleek het huis net zo tof als op de foto’s. Wat een feest! Alleen er knaagde iets, dit werd een beproeving voor mij. Want wat me toen der tijd zo heerlijk leek was ik er nu een beetje bang voor. De hele dag eten en drinken, wat en hoeveel je maar wilt. Wat toen klonk als een droom was nu eerder een kleine nachtmerrie! Met het autoritje nog vers in mijn geheugen begon ik het weekend met een beetje buikpijn..

 

Schalen vol lekkers

Uit de koffiemachine kwam de lekkerste cappuccino en daarnaast stond steevast een goed gevulde bak met de beste paaseitjes en vaak stonden er zelfs ook nog schalen vol met dikke plakken cake, fijne koeken of zelfgebakken brownies. De koelkast was gevuld met al het mogelijke drinken wat je je maar kon bedenken en de tafels werden steeds voorzien van kaasjes, olijven, chips, nootjes of andere lekkere hapjes. 

 

Onmogelijk

Het ontbijt, de lunch en het avondeten was steeds zo goed voor elkaar dat het voor mij echt onmogelijk was om alleen maar de gezonde varianten te kiezen. De lekkerste producten lagen steeds voor mijn neus of werden me aangeboden. Maar weet je, ik wilde er ook eigenlijk helemaal niet zo heel erg mee bezig zijn. Thuis ging ik mijn stinkende best wel weer doen!

 

Als vanzelf

Maar het ging bijna een beetje als vanzelf! Ja, ik heb wat paaseitjes gehad en een brownie en nootjes en ook heus wat wijntjes.. Maar echt! Lang niet zoveel als ik had verwacht! Vroeger zou ik echt zo ontzettend veel meer gesnaaid hebben, misschien zelfs wel twee keer zoveel! 1 nacht werd ik ‘s nachts misselijk wakker, ieder ander zou het afschuwelijk vinden maar wat was ik blij! Mijn lijf trok het niet! Eindelijk zijn we dus op het punt aangekomen dat mijn lijf ook aangeeft wanneer het genoeg is!

 

Gouden randje

Nu we weer thuis zijn kijk ik terug op een weekendje met een gouden randje, wat hebben we genoten! Dat ik dit schrijf van onder een dik dekbed terwijl buiten het zonnetje schijnt neem ik voor lief. Zou ik ziek zijn door het gekke eten? Of heb ik gewoon toch nog een keer de griep gekregen? In ieder geval heb ik geen trek! Sterker nog, als ik aan al het lekkers van afgelopen weekend denk knijpt mijn maag zelfs samen. Daar ga ik maar even van profiteren dus, het kan morgen zomaar weer heel anders zijn!