Kim Kims blog
24 februari 2017
Een zooitje paaseitjes op tafel. Voor mijn neus.. Oef!

Week 26 Aantal kilo’s: 96 (- 12 kilo)

 

Het begon allemaal vorige week woensdag, ik was die dag op een andere locatie voor mijn werk en we zaten met meerdere collega’s in een ruimte. Terwijl ik keurig mijn bammetjes, fruit en beker karnemelk uitstal, gooit een van mijn lieve collega’s een zooitje paaseitjes op tafel. Voor mijn neus… Oef! ‘Hoi paaseitjes! Heerlijke knapperige gevulde paaseitjes!’

 

In volle glorie

Ze lagen daar, in volle glorie. In alle kleuren! Dus naast dat ik vreselijk zin had in die smaaksensatie was ik ook nog eens nieuwsgierig. Want, alsof ze het erom doen. zijn er volgens mij dit jaar nog meer nieuwe smaken op de markt gebracht. Ik keek verlangend naar de gezellige glinsterend verpakte eitjes en ik haalde diep adem en sprak op dat moment met mezelf af dat ik er geen eentje zou nemen. Eentje zou tenslotte alleen maar honger geven naar meer en ik wilde het vandaag echt houden bij mijn van thuis meegebrachte consumpties.

 

Seizoensproducten

Hoe later het werd hoe minder eitjes er overbleven. En hoe blij was ik dan ook toen ze op waren! Dat ik precies weet wie welke kleur heeft gepakt, is nu niet aan de orde… Maar toen is het zaadje waarschijnlijk al geplant. Ik had ze heus al wel gezien hoor die paaseitjes, maar in de winkels ben ik Oost-Indisch blind geworden voor alle belachelijk lekkere seizoensproducten. En nee, dan heb ik het niet over de asperges in de aspergetijd.

 

Gek bezig

Dus: in het weekend heb ik paaseitjes gekocht en er een paar geproefd. Het was best lekker. Maar niet lekker genoeg. Ik besefte me ineens dat ik best gek bezig was. Doordeweeks was ik streng: geen snoep, koek, chips en wijn. Maar in het weekend mocht ik wat losser zijn van mezelf. Prima natuurlijk! Bijvoorbeeld op zaterdag twee rode wijntjes en een schaaltje nootjes. Of op zondag een paar stukjes stokbrood met hummus of filet americain.

 

Bijna weekend…

Tot ik een paar weken geleden opeens vond dat ik inderdaad op zaterdag die twee wijn en nootjes mocht maar dat ik evengoed op zondag ook dan die paar stokbroodjes mocht. Het ging toch goed? Ik viel toch af? Een week later mocht ik op vrijdagavond ook al iets extra’s en weer een week later mocht ik op vrijdag tijdens de lunch van mezelf alvast een lekker belegd broodje bij de bakker halen. Het was tenslotte bijna weekend…

 

Onzichtbaar

Je voelt ‘m al aankomen he? Ik ging te los, liet de touwtjes veel te ver vieren. Sterker nog, de touwtjes lagen op de grond. Onder de aarde, onzichtbaar geworden! Want omdat de dag toch al verpest was omdat ik iets ‘slechts’ had gehad, kon ik net zo goed nog iets slechts nemen… Bijvoorbeeld gewoon hagelslag op mijn broodje nemen. Of warme chocolademelk met slagroom en met koekjes.

 

Visite

Dus die paaseitjes hebben mijn ogen geopend, waarom deed ik dit? Terwijl ik de chocolade nog proefde, kon ik eigenlijk al bevestigen dat ik me er zeker niet beter door voelde. Het is echt die stomme verslaving… het sluimerde door en komt zo langzaam terug dat ik het eigenlijk pas in de gaten heb als het al te ver gaat. Belachelijk! De eerste de beste visite was superblij met zoveel paaseitjes.. En ik? Ik was superblij met de visite!