Kim Kims blog
17 februari 2017
Als ik pannenkoeken krijg als avondeten ben ik echt heel gelukkig

Week 25: aantal kilo’s: 96.2 (- 11.8 kilo)

Ken je dat? Dat je ergens zo’n godsgruwelijke trek in hebt dat het je gedachten beheerst? Bepaalde gerechten MOET ik gewoon eens in de zoveel tijd eten, puur en alleen omdat ik het zo verschrikkelijk lekker vind. Hoe langer ik wacht, hoe erger de behoefte dan wordt. Het gaat doorgaans maar om een paar en dezelfde gerechten en het gekke is… het gaat vaak om de gerechten die kinderen ook kiezen.

 

Pannenkoeken

Vooral heb ik het met, jawel, pannenkoeken! Ik weet het, veel mensen vinden dat pannenkoeken niet meetellen als avondeten, maar als ik pannenkoeken krijg als avondeten ben ik echt heel gelukkig. Ik ben er zo gek op dat mijn hersenen eens in de zoveel weken zeuren om een pannenkoek. De behoefte is dan zo sterk dat lange tijd negeren echt vrijwel onmogelijk is. Dus heb ik me erbij neergelegd dat ik daar op zijn tijd gewoon aan toe moet geven. Dat is het allermakkelijkste en uiteindelijk ook het allerbeste. Als ik er namelijk weer eens aan toegegeven heb dan is die behoefte meteen voor een paar weken als sneeuw voor de zon verdwenen.

 

Stuk of 5

Sterker nog, na het eten van pannenkoeken denk ik bomvol en stinkend naar de pannenkoeken dat ik ze nooit, maar dan ook echt nooit van mijn leven meer hoef. Dat komt ook doordat ik mezelf van te voren maar één meergranenpannenkoek met 30+ kaas gun, maar uiteindelijk roep ik tijdens het bakken bij alles wat ik nog in de kasten of koelkast vindt “hé lekker, dit kan er ook op!” Zo gebeurt het dat ik intens gelukkig 4 of 5 pannenkoeken naar binnen zit te werken… Daarbij zit er sowieso altijd in ieder geval eentje met kaas. Maar een pannenkoek met spek en stroop of met appel, kaneel en suiker doet het ook prima om mijn behoefte te temperen.

 

Kindermenu

Oh! En koud (lees: later op de avond als toetje) lust ik ze heus ook nog wel heel graag met jam of met suiker. Het water loopt me in de mond… Pannenkoeken zijn best kinderachtig toch? Ik bedoel kindermenu’s bestaan veelal uit pannenkoeken of poffertjes. Ook lekker trouwens, poffertjes! Weet je waar ik ook zo naar kan smachten? Broeder, of ook wel Jan in de zak genoemd. Mjummm! Weer waarschijnlijk iets waarvan mensen zeggen dat het niet geldt als avondeten, maar ik kan het prima hoor. Broeder als avondeten, geen probleem.

 

Zielsgelukkig

Als ik op wintersport ga, kijk ik net zo hard uit naar de kaiserschmarren als naar het après-skiën! En weet je waar je me ook wakker voor kunt maken? Wentelteefjes! Oftewel: verloren brood! Laatst kreeg ik in een restaurant wentelteefjes gemaakt van suikerbrood: goddelijk. De meeste volwassenen zijn waarschijnlijk blij dat ze deze dingen niet meer hoeven te eten, maar het haalt in mij juist het uitgelaten en zielsgelukkige kind naar boven. Dit weekend ga ik gezellig één kinderachtig eetmoment inplannen, nu al zin in! Gewoon omdat het leuk is voor mijn dochter Cis natuurlijk…