Kim Kims blog
13 januari 2017
Dat duiveltje blèrt de hele tijd in mijn oor

Week 20 Aantal kilo’s: 97.8 (- 10.2 kilo)

Zolang ik op tijd naar bed ga, gaat alles me makkelijker af. Zo ook gezond en niet te veel eten. Als ik moe ben wil ik makkelijk doen en makkelijk doen staat bij mij vaak gelijk aan ongezond eten. Iedereen zal beamen dat het makkelijker is om een zak chips open te trekken dan een broodje gezond te maken. Dus ik moet er gewoon voor zorgen dat ik nooit moe ben en dat ik ieder geval op doordeweekse dagen een beetje op tijd mijn bed in duik. Slapen is wel echt één van mijn meest favoriete hobby’s, easy peasy dus! Zou je zeggen?

 

Nabespreking

Ha! Maar dan komt die verjaardag die we niet willen missen om de hoek kijken. Of dan moet mijn favoriete voetbalclub spelen en wil ik daarna toch ook nog wel even horen wat de coach te zeggen heeft. En wat denk je dan van die vriendinnen die komen eten? Dat kan zomaar nachtwerk worden! Of even een cappucino in de stad doen, samen met mijn zusje. Want hey, kletsen zonder man en kinderen: HEAVEN! En Laten we het maar niet hebben over die serie waar we steeds nog even één aflevering van willen zien, dit is echt de laatste. Echt! Laat staan dat boek waarvan ik abslouut dat hoofdstuk nog even moet aflezen. En daarna het volgende hoofdstuk… 

 

Ik pas me aan

Of, de meest voorkomende reden dat ik te laat naar bed ga, manlief wil nog niet naar bed. Als ik ergens een hekel aan heb is aan dat we ongelijk naar bed gaan, geen idee waar dat vandaan komt. Maar ik vind het gewoon zo ontzettend stom. En omdat ìk diegene ben die daar problemen mee heeft ben ìk dus diegene die zich meestal aanpast. Veel te vaak dus, ga ik te laat naar bed.. Of ik val op de bank in slaap en moet mezelf alsnog naar boven sleuren, dat lijkt me ook niet helemaal bevorderlijk voor een goede nachtrust.

 

Iets te knabbelen

Op tijd naar bed gaan heeft voor mij nog een zeer gunstige bijkomstigheid. Als we gezellig op de bank hangen met een boek, tijdschrift of voor de televisie komt er steevast een duiveltje tevoorschijn op mijn schouder… Dat duiveltje blèrt de hele tijd in mijn oor dat het echt nog veel gezelliger zou zijn als ik er iets te knabbelen bij pak. En mijn eerste gedachten is dan altijd: “Ja! Inderdaad! Wat zullen we doen? Toastjes? Chips? Nootjes? M&M’s?” 

 

Allerschattigst engeltje

Gelukkig is daar ook mijn andere schouder, daarop zit een allerschattigst engeltje. Zij vertelt mij op lieve maar ferme toon dat het echt onzin is wat het duiveltje zegt. Dat het zelfs alleen maar onhandig is, want je kunt niet eens lekker tegen elkaar aanzitten als er een bak chips tussen staat. Tegenwoordig wint het engeltje meestal. Af en toe krijgen ze beiden een beetje hun zin, dan pak ik een cracker of een stuk komkommer. En heel soms als het duiveltje dreigt te winnen, dan ga ik naar bed. Maar dan wel met gemengde gevoelens, want ik ga sowieso, met of zonder manlief.