Kim Kims blog
11 november 2016
Emotie-eter & Sint-Maarten = FAIL

Week 11: Aantal kilo’s: 98,7 (-9,3 kilo)

 

Mijn oma is overleden… Heel verdrietig, maar voor haar is het goed zo. Oma was al 94, wat een heldin! Een heerlijke, mooie powervrouw. Ze was altijd zo scherp en tot in de puntjes verzorgd. Oma ging vaker naar de schoonheidsspecialiste, kapper, pedicure en manicure dan menig ander vrouw (including me!). We hebben gelukkig de kans gehad om afscheid van haar te nemen. De laatste weken zijn we allemaal nog even extra vaak bij oma op bezoek geweest en ondanks dat ik zag dat het steeds slechter met haar ging, was het ook zo fijn om haar nog te knuffelen en te spreken tijdens die laatste dagen. Ik heb haar nog kunnen vertellen dat ik trots op haar ben en dat ik van haar hou.

 

Bijzondere dagen

Toch brengen verdrietige dagen als deze ook weer zoveel moois… Alle familieleden, en dat zijn er nogal wat, werken samen. De een zorgt ervoor dat oma er prachtig bij ligt, de ander maakt soep en weer een ander loopt de hele dag met de koffiepot. Opa en oma hebben een prachtige hechte familie achtergelaten. Het samenzijn is fijn, er worden herinneringen opgehaald, er wordt gelachen en samen gehuild.

 

Onder het genot van…

De tafels die in oma’s huisje staan, zijn bezaaid met alles wat ik lekker vind. Ja hee, dit is de familie Wijnker. Daar hoort lekkers bij! Speculaas, taaitaai, banketletter, mini-muffins… Natuurlijk precies die dingen waar ik gek op ben. En ik? Ik ben een emotie-eter.

 

11 november is de dag

En ja hoor, precies nu is het Sint-Maarten. De dag waarop je snoep in huis MOET hebben. Omdat je nooit weet hoeveel kindjes er aan de deur komen, haal ik ieder jaar in huis wat we zelf ook lekker vinden, zodat het uiteindelijk wel op komt. Ik tel natuurlijk niet mee dit jaar en als ik naar de rest van mijn gezin kijk, kan ik kiezen uit drop, Marsjes en rozijnen. Het worden die laatste twee, want die dropjes delen niet zo handig uit. En ik doe er mandarijnen bij. Ha! Heb ik toch iets in te brengen.

 

Kin omhoog

Even terug naar begin vorige week… Alsof ze het weten, was er een leuke Marsjes-aanbieding. Ik zweer je dat ik echt dacht dat ik het wel onder controle zou hebben en dat ik ze makkelijk zou kunnen weerstaan. Ik kocht ze met mijn kin omhoog en thuis heb ik ze op een plek gelegd waar ik ze niet steeds zou tegenkomen. Tot die dag dat ik eerder naar huis ging, de lunchtijd zomaar voorbij was gegaan zonder lunch en ik meteen bij thuiskomst een (online) vergadering zou hebben. In de auto dwaalden mijn gedachten al af. Als ik straks thuis kom, heb ik geen tijd om lunch te maken, dus in mijn hoofd scande ik de kasten: wat lag er allemaal aan gezonds en makkelijks? Je raadt het al, voor het gemak was ik in no time het woordje ‘gezond’ vergeten en vlak voor de vergadering werkte ik 7 Marsjes naar binnen…

1 piepklein voordeeltje: vanavond hoef ik niks! Hoe hard en mooi ik ook zing.

  1. Gecondoleerd met het verlies van je oma. Apart hoe zo’n trieste gebeurtenis ook weer saamhorigheid kan brengen he?

    Wat de mars betreft, nog lang volgehouden 😊

  2. Wat dit betreft ben ik wel blij dat er hier in de buurt niks aan Sint Maarten gedaan wordt. Zit ik ook niet met alle overgebleven snoep.